ژنرال بوريس کروموف می نويسد: «احمدشاه مسعود بی ترديد خيلی هوشيار است و از ديگر رهبران مجاهدين٬ نظر به استعدادی که در سازماندهی امور نظامی دارد٬ برجسته تر ميباشد. انسان نهايت با اراده و پر شوری است. در حل مسايلی که روياروی او قرار دارد٬ از هدفمندی و پيگيری خارق العاده ای کار ميگيرد. هنگام پيشبرد عمليات رزمی٬ اوضاع و توازن قوا را با فراست ارزيابی ميکند و توانايی آنرا دارد که به طور مستقل تصميم گيری کند. او خيلی بردبار است٬ خيلی ساده لباس میپوشد و کوشش ميکند از حواريون خود تفکيک نگردد... .»
با اين برش های کوتاهی که از نظر انديشمندان و سياستمداران جهان نسبت به مسعود ارائه شد٬ در مییابیم که شخصیت احمدشاه مسعود٬ نه تنها در دره ی حماسه ساز و کوچک پنجشیر- که زادگاه مسعود است- بلکه این شخصیت با کل مقاومت چندین ساله اش علیه ارتش سرخ٬ بازتاب گسترده و جهانی را در بر داشته٬ که تحلیل و ارزیابی او محدود به موقعیت تاریخی افغانستان باقی نمیماند.
و.. احمد شاه مسعود اگر میجنگد٬ بخاطر صلح و آزادی میجنگد. وقتی از احمد شاه مسعود پرسیدم:
«تا کی ميجنگيد؟»
بلافاصله با چهره ای مصمم گفت:
«تا رسيدن به قلهء آزادی٬ تا رسيدن به يک کشور آزاد و آباد٬ تا رسيدن به يک صلح پايدار٬ افغانستان يکپارچه و متحد.»

احمد شاه فرزان ۳۰٬ ۶٬ ۱۳۷۸
( گرفته شده از کتاب (مردی استوار و اميدوار به افقهای دور